webdesign:Carboni.nl

Uit 'Geen Suiker'
Suzanne van der Moore, Arnhem, 1994

Hieronder volgen 2 tekstfragmenten

FRAGMENT 1

(Vader en zijn twee dochters zitten aan de ontbijttafel.
De bel gaat. Vader houdt zijn dochters nauwlettend in de gaten. Uiteindelijk staat Sicilia op. Ze doet open buiten het zicht van haar vader. Voor de deur staat een man met een ladder: de Glaszetter. Hij is ongeveer 1 meter 75 groot en heeft blauwe ogen en blond haar.
)

DE GLASZETTER:
Goedemorgen.
Is dit nummer 60?

SICILIA:
(zwaar onder de indruk)

Nee. Dat is hiernaast.

DE GLASZETTER:
O.
Nou, tot ziens dan maar.

(Draait zich om en verdwijnt.)

SICILIA:
(Laat)
Dag meneer.

(Sicilia zakt even lichtelijk door de benen, gaat dan weer aan de ontbijttafel zitten.
Vader is stil en begluurt zijn dochter. Stilte
)

VADER
(Met een soort ingehouden krankzinnige spanning)

We gaan binnenkort een bezoekje brengen. Jullie mogen kiezen. Overweeg je keuze goed. Kijk eens in de spiegel en voel eens goed met je tong langs je tanden. Desnoods met je vingers. Het wordt de tandarts of de kapper. Jullie mogen gerust overleggen. Help elkaar een beetje.
Ik hoor het vanavond wel.

(Hij staat op en jaagt de kinderen naar boven.)

Ksssst...!

(Hij pakt uit de kast een speelgoed treintje en begint en er mee te rijden door de kamer. Boven gaat Henriette liggen om een oude krant te lezen. Sicilia gaat boven op haar liggen, maar met haar hoofd bij de voeten van Henriette (69). Ze doet haar schoenen uit en begint haar teennagels te lakken, Henriette leest.)

VADER:
(Luid)

Wie was dat aan de deur?

(STILTE)

SICILIA:
Niks.

VADER:
Wat moest die kerel?

SICILIA:
Verkeerd verbonden.

VADER:
Hè, Sicilia?

(STILTE)

VADER:
Sicilia, wie belde daar aan mijn huisdeur?

SICILIA:
Een man met een ladder. Hij was ongeveer 1 meter 75 groot en had blauwe ogen en blond haar. Hij vroeg mij of dit nummer 60 is. Ik heb gezegd: "Nee, dat is hiernaast." Toen is hij weer weg gegaan.

VADER:
Sicilia, loop me niet te belazeren!

SICILIA:
O.K., het was de buurman. Hij vroeg om een kopje suiker.

VADER:
O.
(Stilte)
En toen?

SICILIA:
(Stilte)
Toen heb ik gezegd dat we geen suiker hadden.

VADER:
Goed zo.
Wat zijn jullie aan het doen?

SICILIA:
We zijn aan het lezen.

VADER:
Goed zo.
(Hij pakt zijn hoed en verlaat het huis.)

FRAGEMENT 2

(Sicilia is zo verliefd dat haar benen weigeren. Daarom gebruikt zij een paar oude krukken om zich voort te bewegen. Zij hijst zich op een stoel. De Glaszetter gaat onderop zijn ladder zitten. Henriette kijkt toe van boven op de kast. Er worden 3 kopjes koffie ingeschonken.)

DE GLASZETTER:
Heeft u ook suiker?

(Sicilia schrikt, kijkt naar Henriette.)

SICILIA:
We hebben geen suiker.

HENRIETTE:
(Hoofdschuddend als een dame tot glaszetter)
Mogen geen suiker.

DE GLASZETTER
Eigenlijk lust ik geen koffie zonder suiker.

HENRIETTE:
Een kopje suiker bij de buurman, Sicilia!

(Sicilia krijgt het benauwd, kijkt van Henriette naar de glaszetter, weet niet wat ze moet doen.)

DE GLASZETTER:
Nee hoor, dat hoeft niet.

U heeft trouwens geen buren meer.
Het schijnt dat ze verhuisd zijn. Op straat is het doodstil. Overal zijn de ramen dicht getimmerd en er is geen kip te zien.

(Stilte. De meisjes incasseren met schrik deze mededeling)

HENRIETTE:
(ijverig)
Wilt u dan misschien iets anders?

HENRIETTE:
(Ze zegt haar zuster voor)
Thee.

SICILIA:
Thee.

HENRIETTE:
Limonade.

SICILIA:
Of limonade.

HENRIETTE:
Of champagne.

SICILIA:
Of champagne?

HENRIETTE:
Of een potje augurken.

De Glaszetter
Limonade... graag.

(Sicilia krukt weer weg.)

HENRIETTE:
We hebben geen suiker. (Ze glimlacht)

(Sicilia terug met limonade en 3 glazen op blad met krukken. De glaszetter loopt naar haar toe en neemt het blad over, langzaam, Sicilia kijkt hem diep aan, heeft haar krukken hard nodig. Als ze weer zitten streelt ze voorzichtig zijn handen. Hij weet weer niet goed wat er mee te doen. Henriette kijkt zeer geïnteresseerd toe. Sicilia gaat achter hem staan. Ze raakt zachtjes zijn haar aan.)

SICILIA:
Het licht speelt in uw haar.
Lust u framboosjes?

DE GLASZETTER:
Het is 5 uur. Ik moet naar huis. (Hij staat op, knikt.) Tot...

HENRIETTE:
Morgen. (glimlacht)

(De Glaszetter vertrekt.

Even later komt vader binnen. Hij kijkt zwijgend naar zijn dochters en de resten limonade.)